Avustralya’da muz üreticiliği yapan Frank Sciacca, 1998 yılında sık kullandığı kimyasal ilaçları bırakarak doğaya müdahale etmeyi azaltan ekorganik bir üretim yöntemi geliştirdi. Bu yöntemle yetiştirilen muzların uçları gıda sınıfı kırmızı balmumuna batırıldı. Özel ürün, 28 yıl sonra Asya-Pasifik pazarında ilgi gören lüks tüketim ürünlerinden biri hâline geldi.
Üretimin ilk yılları büyük kayıplarla sonuçlandı. İlaçlamayı kesen Sciacca, mahsulünü neredeyse tamamen kaybetti ve çevresindekiler tarafından bu girişimi imkânsız buldu. Ancak üretim sürdürüldükçe toprak yeniden canlandı, yararlı böcekler geri döndü ve zararlılar doğal yollarla azaldı. Pacific Coast Eco Bananas markasıyla sunulan muzların geleneksel üretime göre daha yavaş büyüdüğü, buna karşılık daha tatlı, yoğun lezzetli ve uzun ömürlü olduğu görüldü.
Kırmızı uçlu muzlar, tüketicilere farklı bir üretim yöntemini göstermek amacıyla geliştirildi. Geleneksel muzlardan daha zor üretilen ürün, zamanla daha yüksek fiyatlara alıcı bulmaya başladı. Çiftliğe iki haftada bir gelen uzmanlar toprak, böcek ve mikroorganizma çeşitliliğini ölçüyor. Verim yüzde 20 düşük olsa da dışarıdan gübre ve ilaç alınmadığı için üretim maliyetinin neredeyse sıfıra indiği belirtiliyor.
Bu yaklaşım yalnızca ürün kalitesini değil, çevresel etkileri de değiştiriyor. Dışarıdan alınan kimyasalların azaltılması, toprak korunmasına ve çiftliğin yakınındaki Büyük Bariyer Resifi’nin tarımsal atıklarla kirlenmesinin önlenmesine katkı sağlıyor. Ürün yıllarca Avustralya iç pazarı ile Hong Kong ve Singapur’da tüketildi; geçtiğimiz aylarda ise zorlu Japonya pazarına giriş yaptı.
Japonya’da doğal aroması ve uzun raf ömrüyle ilgi gören kırmızı uçlu muzlar, çevre dostu bir ihracat kalemi olarak sipariş yetiştiremez duruma geldi. Üretim biçiminin farklılığı, yüksek fiyat ve dayanıklılık gibi özellikleriyle öne çıkan muzlar, kendi ihracat alanında rekor kırmaya devam ediyor.
Kaynak: Sözcü
