TÜİK’in Eylül 2026 verilerine göre işsizlik oranı yüzde 8,4. Ancak resmî işsizlik ile atıl işgücü arasındaki fark önemli. Atıl işgücü oranı yüzde 31,2. Son iki yılda işsizlik oranı neredeyse yerinde seyredilirken atıl işgücü belirgin biçimde yükseldi.
Aktif olarak iş aramayı bırakanlar, belirli koşullarda işsizlik istatistiklerine girmiyor. İş bulamayanlar bu şekilde görünürlükten çıkabiliyor. Buna karşılık iş bulup geçinemeyenler, daha fazla çalışmak isteyenler ve istihdam imkânı bulamayanlar sorunlarını sürdürüyor. Açıklanan oranların emek piyasasındaki baskıyı tam yansıtmadığı değerlendiriliyor.
Eylül verilerinde kadın istihdamındaki bozulma öne çıktı. İşsiz sayısındaki artışın yaklaşık yüzde 72’si kadınlardan kaynaklanırken kadınların işgücüne katılımı artıyor, istihdamları azalıyor. Bu tablo, çalışma isteği ile uygun istihdam olanakları arasındaki uyumsuzluğun kadınlar açısından daha belirgin olduğunu gösteriyor.
Kadınların çalışma koşulları, ücret düzeyi, bakım yükümlülükleri ve kreş erişimi iş arama kararlarını etkiliyor. Tek gelire bağlı hanelerde çalışma zorunluluğu ile kadının çalışmayı tercih etme özgürlüğü arasındaki fark da gözetilmeli. Değerlendirme yalnızca iş ilanı ve mesleki yeterliliğe dayandırılmamalı.
İstihdam oranındaki gerileme ve artan atıl işgücü, ekonomik başarının yalnızca enflasyonla ölçülmesini yetersiz kılıyor. Yatırım kararlarının ertelenmesi, gençlerin başka ülkelerde iş araması ve ailelerin ikinci gelir ihtiyacı baskıyı gösteriyor. Bu nedenle işsizlik göstergesi, istihdam olanakları, üretim, gelir dağılımı ve geçim koşullarıyla birlikte incelenmeli.
Kaynak: Yeni Şafak
