Cihangir Atölye Sahnesi’nde sahnelenen Joko’nun Doğum Günü, toplumsal düzende itaat ve rızanın etkisini kara mizah ile grotesk bir anlatımla ele alıyor. Oyunun başrol karakteri Joko, atık su deposunda çalışan ve başkalarını sırtında taşımayı kabul eden bir işçi.
Joko’nun bu kabullenişi, kişinin zamanla bir insandan çok taşıyıcıya, bir bedenden çok araca dönüşmesiyle sonuçlanıyor. Dönüşüm ani bir kırılma yerine mantıklı görünen gerekçelerle ve aşamalı biçimde gerçekleşiyor.
Oyunda şiddet, baskı ve eşitsizlik istisnai olaylar olarak değil, düzenin gündelik işleyişinin parçası olarak gösteriliyor. Kişinin bunlara uyum sağlaması, söz konusu koşulların yeniden üretilmesinde belirleyici rol oynuyor.
Akıl dışı ve ürkütücü görünen durumların zamanla olağanlaşması, düzenin kendini sürdürmesini sağlıyor. Roland Topor’un absürt anlatımı ve keskin mizahı bu mekanizmayı görünür kılarken bireyin sistem içindeki konumunu da sorgulatıyor.
Topor’un metni Muhammet Uzuner’in yönetmenliğinde trajikomik ve grotesk bir sahnelemeyle izleyiciyle buluşuyor. Oyun; Ali Güvendi, Petek Kayaalp, Bilge Nur Serçe, Sude Gediktaş, Harun Özkan, Zeynep Yüce ve İrem Ala’nın katılımıyla sahneleniyor.
Müzikleri Berkay Özideş üreten oyunun çevirisi Hicran Akın’a, dramaturjisi Oya Yağcı’ya, koreografisi Osman Onur Can’a, kostüm tasarımı F. Nihan Şen’e, sahne ve afiş tasarımı Veli Kahraman’a emanet edildi. Yönetmen yardımcılığı ve efekt kumandasını Murat Aytekin, ışık tasarımını Ekin Bora Boran ile Mine G. Kırıkkanat yürütüyor.
Kaynak: Evrensel
