Dağlık bölgelerde ve küçük adalarda kurulan havalimanları, coğrafi koşullar nedeniyle benzersiz pistlere sahip olabiliyor. Uzunluk, eğim, konum ve uçuş koşulları bu pistleri öne çıkarıyor.
Cebelitarık Havalimanı'nın pistinden geçen yol, uzun yıllar otomobillerin kullandığı bir güzergâhtı. Uçakların iniş ve kalkışında trafik durduruluyordu. Mart 2023'te açılan tünelle araçlar pistin altına yönlendirildi; yayalar ve bisikletliler kontrollü geçebiliyor.
Karayipler'deki Saba Adası'ndaki havalimanı, yaklaşık 400 metrelik pistiyle dünyanın tarifeli ticari uçuşlara hizmet verebilen en kısa pistine sahip. Buradaki kayalık pist yalnızca uygun özelliklere sahip küçük uçaklar tarafından kullanılıyor.
Fransa Alpleri'ndeki Courchevel Havalimanı'nın yaklaşık 536 metrelik pistinde eğim yüzde 18'i aşıyor. Uçaklar yokuş yukarı iniş, yokuş aşağı kalkış yapıyor. İskoçya'nın Barra Adası'nda asfalt yerine kumsala iniş yapılıyor; gelgitle su altında kalan pistte uçuşlar denizin çekilmesine göre planlanıyor.
Portekiz'e bağlı Madeira Adası'ndaki pist, deniz kıyısına kurulan 180 beton sütunla uzatıldı ve yaklaşık 2 bin 781 metreye çıkarıldı. Yapının bölümü dev bir köprü gibi yükseliyor. Sint Maarten Adası'nda uçaklar Maho Plajı'nın üzerinden geçerek plaja çok yakın iniş yapıyor.
Butan'daki Paro Havalimanı, 5 bin 500 metreyi bulan dağların çevrelediği vadi yer alıyor; yalnızca özel yetkiye sahip pilotlar gündüz iniş yapabiliyor. Lukla Havalimanı, dağcıların kullandığı yaklaşık 527 metrelik eğimli piste sahip. Kansai Havalimanı yapay adalarda bulunuyor; iki pisti 3 bin 500 ve 4 bin metre uzunluğunda. Wellington'da deniz duvarının yenilenmesi 2026 yılında onaylandı. Innsbruck'ta özel yaklaşma prosedürleri uygulanıyor.
Kaynak: Sözcü
